fbpx

Neyse ki; herkes için Kadraj Blog var!

Yılbaşı Fetih Ekmeği

Yılbaşı Fetih Ekmeği

Köşe Kadraj/Tarih Kadraj/Tasavvuf Kadraj/Toplum Kadraj/Yaşam Kadraj

Yılın sonu yavaş yavaş yaklaşıyorken, epeyce vakit yazmaya vermiş olduğum araya da ara vermek üzere, 2017 yılına nasıl girdiysem 2018 yılına da nasipse aynı şekilde girmek niyetimi kaleme almak istedim… Ancak öncesinde, yılbaşı heyecanını fişekleyen, sebebi belirsiz, takvim döngüsündeki “son gün” aktivitelerine uyarlanan “gerekçelere” de göz atalım. Ha! Yıl  derken, miladi yıla atıf yapıyorum.

Öncelikle…

Malum ki; TBMM 26.12.1925 tarihinde miladi yıla geçmeyi karara bağladı. Miladi takvime dünyanın Avrupa tarafını beynelmilel kabul ederek uyum sağlamak için geçildiği gayet açıkken; milliyetçi duruşuna, dolayısıyla güneş yılına tabi olan 12 Hayvanlı “Türk takvimi”ne (?) dönüş olarak Mustafa Kemal Atatürk’e bağlayan manyaklar da var… Tebessüm edebilirsiniz çünkü lafazanlık (demagoji) batağındaki güruhu bir kenara bırakmak ve ayrıca miladi takvime geçiş detayına netlik kazandırmak üzere, meclisin tartışmalar sonucu yaptığı “oylama anını” paylaşarak devam edeyim;


Alıntı[1]:

Takvimde Tarih Mebdeinin Tebdili Hakkında Kanun

Madde 1: — Türkiye Cumhuriyeti dâhilinde resmî Devlet takviminde tarih mebdei (başlangıç) olarak beynelmilel takvim mebdei kabul edilmiştir.
REİS — Efendim, Maddeyi reye arz ediyorum.
Kabul buyuranlar lütfen ellerini kaldırsın…
Kabul buyurmayanlar lütfen ellerini kaldırsın…
Madde kabul edilmiştir. Efendim.

Madde 2. — 1341 senesi Kânunuevvelinin 31 nci günün takip eden gün 1926 senesi Kânunusanisinin birinci günüdür. 
REİS — Efendim, ikinci maddeyi reye arz ediyorum.
Kabul buyuranlar lütfen ellerini kaldırsın…
Kabul etmeyenler ellerini kaldırsın…
Kabul edilmiştir.

Yetiş Nardugan!

Miladi takvime göre yılbaşı tantanasının “hiç bir manası yoktur”. Belki ülkemiz için resmi tatil ilan edilmiş olmaktan başkaca sevinilecek yanı da… Malum, tatil cenneti bir ülkeyiz.

Beynelmilel bir şeye uyduk madem, tam uyalım ya da uyduralım telaşı belki, yılbaşı kutlamak. Milleti, Arabın kültürünü almakla suçlayan Görgüsüz Türk Burjuvasının kara (!) cuma, cadılar bayramı vb. gibi kültürel ithalat heveslisi olmak; öyle veya böyle… Aslında avamca tabiriyle “Gâvurun boku…” meselesinden başka bir şey değil.

Tabiî yıllardır süren ve toplumsal bir tartışmaya dönüşmüş yılbaşı kutlama meselesinden ötürü absürt bazı bilimsel (!) izahlar da peyda oldu: “Nardugan Bayramı” gibi. “Nedir bu?” diyenler için genellikle Muazzez İlmiye Çığ referansıyla ve 12 hayvanlı takvimle de ilişkilendiren bolca yazı bulabilirsiniz… Bence; “İzah edemediğimiz ağaç süsleme işine bir gerekçe tayin edelim” diyerekten; Roma, Antik Yunan gibi mitolojik kaynaklarda da versiyonları yer alan ve Türklerden Hıristiyanlara geçtiği (?) belirtilen kutlama, Truva atı misali “ağaç süslemek Türk kültürüdür” kılıfıyla, yanında yılbaşı kutlamasını tatlı tatlı iteleme gayretidir.

Günümüz Türkiye’sine yılbaşı kutlamasını sevimli ve kabul edilebilir kılmak uğruna Şamanist – Paganlığına sarılan bu gayretkeş güruha faydası olur niyetiyle yardımcı olayım:

2018 itibariyle köpek yılına girilecek. Yani“Bu yılda yazın yağmurlar az olur, kış yumuşak geçer. Buğdaylar az olup, fiyatlar pahalı olur. Meyveler ucuz olur. Halk arasında ölümler çok olur”muş… Artık ne kadar sevinerek kutlarsınız bilemiyorum ama öte yandan, mitolojik çağlardan, paganizm temelli Nardugan Bayramı da (yani Güneşin Doğuşu), Türklerce ay yılı esasına dayalı olarak, her yıl 22 Aralık’tan sonra gelen ilk dolunayda kutlanırmış, yani 2018’in 2 Ocak itibari ile… Değişik tarihler veren kaynaklar da var.   

Şimdi, Mustafa Kemal Atatürk bu kültüre mi sahip çıkmıştır, bilmiyorum… İddia sahiplerinden daha iyi bilecek değiliz.

Ve İslamiyet Hariç…

Detaya dalmayacağım ama Hristiyan, Musevi dinleri bağlamında da bir önemi yok bu miladi yılbaşının. Kısaca hiçbir topluluğun miladi yılbaşı ile kesişen tarihsel olayı, kültürel meselesi yok. İslamiyet hariç…

Bir Müslüman olarak (zeki, çalışkan ve Görgüsüz Türk Burjuvasına göre Arap Kültürü etkisi altında, Türklüğüme ihanet ederek!) bu miladi takvimin yılbaşı meselesine gayet güzel mânâ yükleyebiliyorum; kutlama, anma, hatırlama… diyebileceğim.

Çünkü İslam Ordusunun Hicretin 8’inci yılı, Ramazan’ın ilk günlerine rastlayan[2] Medine’den Kâbe’ye hareketini müteakip; miladi 629 yılının 31 Aralık gecesi Merruzzahran’a ulaşıp 10 Bin ateş yakarak konakladıklarında şu detay cereyan eder:


Alıntı[3]:

Mekke’nin fethi sırasında bir ekmek pişti. Mekke’nin etrafına, tepelere biriken Müslüman askerlere ekmek pişirmelerini emretti, Efendimiz. “Herkes ekmek pişirsin” dedi. Öyle şimdiki gibi her şey beleş değil. Herkes hamurunu yoğurup ekmeğini yapıyordu ancak [sadece] un bulunabilirdi… Hatta icabında un değil, buğday şeklinde gelirdi; taşıyla un haline getirir, sonra suyla bular, ondan sonra ekmek yapardı…

İşte! O devrin güzelliği, güzel saadeti içerisinde ekmek yapılırken özellikle Hz. Cafer-i Tayyar’ın, Efendimiz’e hazırladığı bir ekmek vardı. Mademki “Bir ekmek yapın” dedi… Efendimiz’in çadırının önünde de Cafer (Hz. Ali’nin ağabeyi) yaptığı ekmeği Efendimiz’e göre yapıyordu; Efendimiz’e ikram etmek için yapıyordu. Cenab-ı Hakk da orada bir özellik veriverdi. Ekmek kokusu bir yayıldı etrafa… Bütün Arabistan ekmek koktu! O ekmekte ayrı bir sır vardı. Efendimiz dedi ki “Ya Zeyd! Kaçırma, bu ekmekten mutlaka bir lokma ye! Kâinatta bir daha gelmeyecek bu ekmek” dedi. Allah, inşallah o ekmeğin kokusunu hepinize duymak nasip etsin… Hâlâ kokuyor. Nasıl kokuyor? Yok, kafanızı küçültmeyin… Sûre-i Yusuf’u anlatıyoruz. İnsanlığınızı küçültmeyin, insan çok büyük bir mahlûk; (Hz.Yakup’un misalinde anlattığım gibi) Allah müsaade ettiği müddetçe büyük bir mahlûk. Burnunun kokusuyla bindörtyüz sene evvelki ekmeğin kokusunu alır…


Cafer-i Tayyar’ın Fetih Ekmeği

Miladi yılbaşına, şemsi takvime göre Mekke’nin fethinin isabet etmesi ince bir manevî detaydır. Bu münasebetle, miladi 2017 yılına girerken, gece yarısı sadece un – tuz – su ile bir ekmek yapmıştım, “Fetih Ekmeği” diyerek. 2018’e girerken de ve bundan sonra da her dönem aynen tekrar edeceğim, inşallah. Rabbim, “Hocam Nurbaki’nin ‘Allah, inşallah o ekmeğin kokusunu hepinize duymak nasip etsin’ niyazına erişecek gönül uyanıklığı nasip etsin” niyetiyle.

Kâbe manada gönlü temsil eder

Ucundan – kulağından bir nebze işitenler bilirler ki; Kâbe manada gönlü temsil eder. Kâbe’nin fethi ve putlardan arındırılması mana sahnesinde muhteşem bir olaydır. Adeta nefsin, nefs birliğini sezip, ona uymak yerine ruh ilhamının emrine geçerek “mutmaine” olmak vasfına geçişinde gönlün diriliş sahnesidir.

Velhasıl kelam,

İsteyen ite, maymuna tapsın; isteyen yılbaşını sadece yıl değişiyor diye kutlasın… Memleketimizin miladi yılbaşı kim için ne ifade eder açıkçası beni alakadar etmemekle beraber;  gönül değerlerini zedeleyici her ne ima, atıf, küçümseyici ifade var ise her daim kutsal öfkeyle düşmanıyım…

Günah ile zelil olsam; ben, ehlibeytin gönlünden zuhur eden mânâ davasına her daim hizmette kaim olacağım inşallah.


Kaynakça

[1] TBMM Tutanakları, 26. 12. 1341 (1925), 31. İçtima, 1. Cilt, Syf 277

[2] Salih Suruç, Kâinatın Efendisi Peygamberimizin Hayatı, Nesil Yayınları, 2012, Syf. 679

[3] Dr. Haluk Nurbaki, Yusuf Suresinin Enfüsi Yorumu, Ankara Numune Hastanesi Vaazları, 1988-89 –NurbakiMektebi.com Kalemzen Arşivi

1 Comment

Bir cevap yazın

Your email address will not be published.

*

 

"Köşe Kadraj" Kategorisinden en son...

Terkediş

Terkediş

Geceye kenetlenen bir düşüncem karanlığımda kayboluyor. "Eski anılarım" adlı acılarıma kulak veren
Trajedi

Trajedi

Hüznün isimsizliği trajedisi. Günümüzün ağır vebası... İnsanlığın sürekli hüzün içinde, İsim koyamaz

Lâ Tahzen

Yedi Güzel Adam'dan "Kudüs Şairi" olarak tanıdığımız Nuri Pakdil'in "Kalbimin yarısı Mekkedir,
Baba Giderse

Baba Giderse…

Babasını aradığında telefonu açanın olmadığını, bir kere bile "Baba!" diyemediğini düşünsün. Ya
Kırık bardak

Kesik

İşte böylesi sevgilim; Tertemiz kullanılmamış bir bardağa, En temiz dağ suyunu Keşfedilmemişti
YUKARI Çık